Melih Pakdemir BirGün
“Erdoğan’ın Yolu ne ki? Erdoğan’ın yolu yol değil. Erdoğan’ın gözü göz değil. Baktığı yer bir alamet ve gittiği yol da kıyamet...” Gibisinden yorumlarla geçiştirebilirdik. Üstelik Tayyip Bey'in “Yok öyle 25 kuruşa simit” vecizesi ardından bizler de “Peki üç köfte beş kuruşa olur mu?” diye başlayıp Suriye politikasını hatırlatarak “Ya haci, Şam tatlı kaç para?” diye devam edebilirdik.
Klişe bir cümleyle başlamama izin verin: Geçen haftaya damgasını Time dergisinin kapağı vurdu. Kollarını kavuşturmuş, bir alamete bakar gibi bakan Tayyip Bey fotosu üzerinde “Erdoğan’s Way/ Erdoğan’ın Yolu” yazmaktaydı.
“Erdoğan’ın Yolu ne ki? Erdoğan’ın yolu yol değil. Erdoğan’ın gözü göz değil. Baktığı yer bir alamet ve gittiği yol da kıyamet...” Gibisinden yorumlarla geçiştirebilirdik. Üstelik Tayyip Bey'in “Yok öyle 25 kuruşa simit” vecizesi ardından bizler de “Peki üç köfte beş kuruşa olur mu?” diye başlayıp Suriye politikasını hatırlatarak “Ya haci, Şam tatlı kaç para?” diye devam edebilirdik.
